Ik zit met veel vragen waarop ik geen goed antwoord krijg. Om mijn gedachten te ordenen schrijf ik al mijn hele leven. Het leek me een idee om dat ordenen nu een in het openbaar te doen, want er zijn vast meer mensen die (te) veel nadenken over het gedrag van ons mensen in relatie met de planeet waarop we leven.
Waarover mijmeren? Nou dit dus:
Waarom denken wij westerse mensen dat we de ’top dog’ onder de dieren zijn? Dat we alle andere dieren mogen mishandelen, doden, gewoon omdat het kan? En dat geldt niet alleen voor dieren, maar voor alle levende organismen op deze aarde? Er is allang geen sprake van dat het nodig is om te overleven. Juist niet, het lijkt wel andersom: dat het onze ondergang gaat worden (klimaatcrisis, pandemieën, overbevolking, honger, oorlogen) als we ons niet wat nederiger gaan gedragen ten opzichte van de andere levensvormen op deze unieke, prachtige planeet.
Waarom maken mensen, als enige diersoort, oorlog? Moorden we elkaar uit omdat we onze zin niet krijgen. In onbeschrijfelijke excessen?Heeft het er iets mee te maken dat Darwin het had over survival of the fittest? Dat homo sapiens denkt dat het de fitste is? Kijk om je heen en je lacht je slap: dat zijn we dus niet! Komt het door de volksverhalen die we -steeds weer wat aangepast aan wat ons het beste uitkomt- vertellen in mythes, sage’s, of goddelijke boeken en verhalen?
Ik weet het niet. Ik wil deze vragen onderzoeken door te discussiëren, te lezen, te luisteren, te kijken, te voelen en te proeven.
En door vooral veel buiten te zijn, tussen al die andere vormen, dieren, bomen, fungi, planten, bodem, water en de lucht. Op zoek antwoorden, ook daar.
Abby