edelmetaal
alle levensadem ligt gestold op takken en grassen
behalve ik dan dik ingepakt zwoegend op mijn fiets
is er verder niets, niemand die iets
vindt van de hei zo klinisch blauw met
witte CO2- pijpenstrootjes
aan de horizon brandt een oranje cadeautje
als een dolle draaiend trap ik de kou van me af
een beetje warmte sparen voor het water
daar waar glas van ijs
onze benen open haalde
we zijn niet wijs maar wel rijk
terug zwevend over een aarde van zilver
onder een hemel van goud vraag ik
me af wie deze rijkdom
nog meemaken later