2025

Januari 2025 was voor mij een maand van contemplatie. Het duurde even tot mijn hersens verleden, heden en toekomst in de juiste vakjes hadden geschoven. De plek om weer wat overzicht te krijgen was buiten. Dik aangekleed ergens gaan zitten met een warm kopje koffie. Wandelen. En veel lezen, zowel fictie als non-fictie (van wijze mensen). Als vanzelf ontstonden er vier voornemens.

1. Van de bestaande Social Media af. Me niet meer overleveren aan Big Tech en de algoritmen van een Musk of Zuckerberg. Marleen Stikker, internetpioneer bij De Waag Futurelab roept hier dringend toe op. Stikker waarschuwt ons al jaren voor de gevaren van algoritmen waarmee je steeds je eigen mening terughoort, maar ook voor het delen van je gegevens aan groepen waarvan je je kunt afvragen wat die daarmee doen. We worden continue ongewild beïnvloed en bespioneerd. In de podcast Het Uur doet Marleen Stikker dit alles nog eens haarfijn uit de doeken. Informatie over alternatieven vind je op: https://makesocialssocialagain.nl/. De laatste stap heb ik deze week gezet, ik ben Whattsapp aan het vervangen voor Signal en ik merk dat ik daarbij last hebt van vervelende stemmetjes die me allerlei redenen geven om niet over te stappen.
   
2. Een beetje gaan preppen. Het is 2025. Het klimaat is al over het kantelpunt van 1,5 graad opwarming heen. Een aantal van de grootste landen en ook Nederland hebben leiders die dat niets kan schelen, zoals wel meer ze niets kan schelen, behalve ikke ikke en nóg rijker worden. We worden de oorlog met Rusland ingetrokken. We moeten ons voorbereiden op voedsel en waterschaarste en langdurige stroomuitval. Hoe belangrijk het is om toch echt een ‘wartime mindset‘ aan te nemen las ik in dit ontnuchterende artikel in The Guardian van Oleksandr Mykhed.
   
3. Meer contact zoeken met mensen buiten mijn eigen groep. In de nieuwsbrief van De Tegentijd gaf Merlijn Twaalfhoven het volgende advies: “Verbeter de wereld, praat met een vreemde. Het begint met het maken van contact met een onbekende. Of een ontmoeting met mensen in je buurt die je eigenlijk niet kent. Vanzelfsprekend? In de praktijk doen we dat veel minder dan we zouden willen. Er zijn gewoon vaak weinig gelegenheden, tradities of vormen waarin je echt contact maakt, samenwerkt of zelfs op elkaar kunt vertrouwen.” Twaalfhoven vindt dat het goed is dat we ons voorbereiden op onverwachte situaties maar benadrukt dat bij de adviezen één belangrijk ding vergeten wordt, namelijk gemeenschap. In noodsituaties is samenwerking superbelangrijk en daarom is het nodig dat je de mensen om je heen kent, met ze verbonden bent en weet wie je kunt vertrouwen.
   Ter inspiratie hierbij de link naar een lezing van Christiaan Tiebert over het doen van een random act of kindness. Even iemand spontaan helpen leidt ook soms tot een mooi gesprek. En de intentie ertoe, leert mij meer om me heen te kijken, wat weer afleidt van mijzelf.
   
4. De moeilijkste voor mij. In verzet gaan. Demonstraties vind ik eng, te grote groepen en zeg nou zelf: wat voeg ík nou toe met mijn aanwezigheid? Wel doen dus zegt Tim Fransen, filosoof en cabaretier in zijn Oudejaarcolumn; Hoe alles went, zelfs stomme dingen (helaas). Want was jij niet ook minder geschokt over de overwinning van Trump dan de vorige keer? Maak jij je misschien stiekem ook al wat minder druk om het klimaat, over het kabinet dat we nu hebben met een partij zonder leden, die wel mag meeregeren? Het blijkt heel onverstandig te zijn dat we aan dit soort verschijnselen wennen, gezien de geschiedenis van nog maar een eeuw geleden waar de stap naar WOII en de holocaust ook op deze wijze verliep. Ik ga mij dus verzetten en naar de eerste de beste vredesdemonstratie. Ga je dan met me mee?
   
5. Natuurlijk blijf ik ook doorgaan met zoeken naar de kleine dingen die het doen, want daarvoor ben ik op Aarde zegt zij.

Ik ben benieuwd hoe jij over deze onderwerpen denkt.