november 2022

28 november 2022

Er is een persoonlijke reden waarom ik geïnteresseerd raakte in Friluftsliv. Dat is Noors voor de wijze waarop ze daar omgaan met het weer en met de lange donkere winterperiode. Die persoonlijke reden is, dat ik me naar ga voelen als het licht afneemt. Heel soms gebeurt dat zelfs in de zomer bij sombere dagen.

Zodra het gaat schemeren, daalt mijn stemming een ruime octaaf. Ik noem het ‘Schemerblues’. Die Blues komt heel snel op, siddert als stroom door mijn lijf. Voor ik het weet roffelen wanhoop en verdriet op mijn hoofd om aandacht en negeren helpt niet. Als ik er niets aan doe, klampt de Blues zich elke dag harder aan me vast. Ik ben soms bang dat ik hem niet meer los krijg en dat het een echte depressie wordt. Zo schreef ik eens in mijn dagboek: ‘De Blues verergert. Ik merk dat ik me in een constant gevoel van naderend onheil bevind. Ik moet echt dingen doen om me ‘vrolijk’ te houden, kan op elk moment in huilen uitbarsten. Ik mis het vuur in mezelf, voor wat dan ook’.

Het bizarre is, dat ik tegelijkertijd enorm houd van herfst en winter. Het najaar vind ik prachtig met de rust die er heerst in de natuur, de stilte overal, het vertragen van alle leven. De veranderingen bij de vogels. Ze hebben hun zomerpak geruild voor een wintersuit en maken andere geluiden. Ik vind het knus om een fikkie te stoken in de houtkachel. Het is zelfs fijn dat het wat eerder donker wordt, zodat de reeën vroeger op de velden staan. Ik houd ervan om de vogels de winter door te helpen met voer en om ook wat neer te zetten voor de egels. Ik kan ervan genieten om in mijn eentje aan het einde van de middag een filmpje te pakken als ik in de stad ben. Ook de echte kou kan heerlijk zijn, en dan met een behaaglijk kruikje naar bed.

Daarom kan ik de Schemerblues niet goed duiden als iets dat alleen door mijn psyche ontstaat

Toen las ik over Friluftsliv. Mensen die deze leefwijze volgen, schijnen zich gelukkiger te voelen dan mensen die veel binnenzitten. Een uitspraak daar: er bestaat geen slecht weer, alleen slechte kleding. Nederlanders leven erg met het weer, het is altijd onderwerp van gesprek, de eerste app die ’s morgens bekeken wordt en de uitsmijter van iedere nieuwsuitzending. Zodra een spatje regen of kou dreigt blijven we binnen. Maar in Noorwegen niet. Daar geldt: weer of geen weer, gewoon naar buiten, ook met school en in de vakanties. Het is gewoon zo, ze denken er niet eens over na maar worden actief.
Dat doe ik nu ook. En het weerbericht? Ik leef daar niet meer mee, volg het niet meer, ik zie het wel als ik naar buiten kijk, trek de juiste kleding aan en ga. Zwem in de kou. Drink iedere morgen mijn koffie in de tuin, zomer en winter. Ik wandel graag in de regen, ook in de schemer, lekker leeg op straat en in het bos. Zo leef ik met mijn Blues die helaas wel altijd op me loert. En wanneer ik te laat ben en de Blues me al te pakken heeft, valt het nog steeds niet mee van de bank te komen. Als het echt niet lukt, heb ik nog een paar trucs waar Blues vies van baalt: veel licht aan doen, gordijnen dicht, muziek opzetten (hard!) en meezingen!
Maar naar buiten gaan is beter.

Misschien is Friluftsliv ook wel iets voor jou. Hier nog een mooi artikeltje uit National Geographic.