Vijf dagen in oktober
16 oktober
Het lege huis rilt. Zuigt warmte op als de deuren opengaan. Rondje met het hondje. Takken op de paden. Vos foerageert plechtig tussen pitriet. Koperwieken en kepen. Een boerenzwaluw in oktober. Boomstronkstoel in de zon. Knetterende kleuren.
Op zoek naar een komeet. Maanschaduwen. Sterren.
Onder het afdak in de adembeneembare avondstilte. Zonder jas. In oktober. In de verte oefenen ze voor de onafwendbare oorlog. Fluisterende bomen. In het donker komen de dromen.
In bed alleen de pomp van mijn hart. Gekraai in het duister.
17oktober
Vroeg op loont met luisterrijke schemernatuur. Leun gulzig op het stuur. Dubbeltonen galmen laag over de zwemmers op ooghoogte. Inhouden, watertrappen, waanzinnig. Oranje, iriserend blauw-groen draait om ons heen en weg.
Opnieuw onder het afdak. Zonder jas. In oktober. Zelfs de bomen fluisteren niet. Ver weg giebelen wat ganzen. Eikeltjes.
18 oktober
Zwemmen in gouden mist. Grauwe ganzen. Witte reigers.
Onthoud: Houtblokken mee voor bij de aanschuiftafel.
Te laat thuis voor het afdak. Rondje met het hondje door zwarte paadjes. Ritselende blaadjes.
19 oktober
Putjes slaan het water stuk, het weerhoudt de blauwe schicht niet om langs te scheren.
In Ierland, de hele middag. Luilekkerland op de bank.
Te lui voor het afdak.
20 oktober
De hei staat heel kort in brand. De dappere wind dempt het met een deken. Blaast bibberende golfjes in mijn gezicht. Hard trappen. Haardje aan. Even.
Veel voer in bakjes doen. Deur van het paleis op slot. De stallen ook.
Dag! Dag! Dag! Dag! Dag!
Onder het dak van de auto. Meezingen. De meest melancholische liederen. Weer vijf dagen weggetikt.