11 oktober 2022
Waarom stond ze daar alleen, was het eerste wat ik dacht. Een koe hoort bij de kudde. Ze keek me vrij gelaten aan met haar prachtige ogen met lange wimpers.
Ik kon haar niet verlossen. Bij de tweede poging -ik dacht de koe bij de horens te vatten om zo haar hoofd omhoog te krijgen en te draaien – werd ze me te wild.
Het werd snel donker. Bij een nabijgelegen camping belden ze iemand van Drents Landschap en verzekerden me dat het goed kwam. Het was nu bijna helemaal donker, maar ik ging toch nog even terug naar de koe. Sprong weer over het schrikdraad om het haar te vertellen. Ze keek me na toen ik vertrok. Ik keek haar na. Die prachtige ogen, dat lieve hoofd.
Onrustige nacht. Er zijn hier wolven. Overwoog om op te staan en met een zaklamp….maar ja, wat dan? In de vroege morgen ging ik terug. De boom was leeg. De kudde stond een eind verderop. Ik zocht een poosje naar koe 9050, riep haar. Een paar koeien keken even op, ééntje keek me lang aan. Ik neem aan dat zij dat was.