Bevolkingskrimp

Alleen is iets
van angstaanjagende berichten
over hoe ik oud zal worden
dat er later niemand is

die naar mij luistert
de deur naar buiten opent
mijn voeten in het mos zet
armen om mij heen

alleen is iets
van een versteende stad
zonder gevoel en fantasie
kou en duisternis van binnen

van gedachten over wij en zij
over grenzen, bezit en ik
potentieel en groei
een stofzuiger vol spinnen

ik lach met jou lieve eekhoorn
die de pitten van de koolmees pikt
ik voel mij geborgen in je armen
oude eik waartegen ik zit

ik hou zo van jullie

zelfs áls er later ‘niemand’ is
zijn jullie er wel met miljarden
ik zorg voor jullie en jullie voor mij
belangeloos en vrij

en als altijd danst de zon rondom
drumt een bui voorbij
stroomt de rivier naar zee
mag mijn lichaam mee