Weg met het prikkeldraad

Kijk, dit is het eerste zelf gevlochten mini-heggetje in mijn tuintje.

Heggenvlechten is een prachtig oud ambacht waarbij de heg met respect behandeld wordt. Er zijn verschillende methoden die in dit filmpje goed worden uitgelegd.
Na de eerste wereldoorlog gingen landbouwers in grote schaal over tot het gebruik van prikkeldraad voor de omheining van hun percelen. Voor die tijd maakten zij, vooral in de hoger geleden landerijen, vaak gebruik van dichte heggen. Heggen van meidoorn bijvoorbeeld. Om die heggen stevig en dicht te maken werden ze af en toe gevlochten. In het Verenigd Koninkrijk is deze wijze nog heel veel in gebruik, in Nederland weer wat in opkomst. Er worden zelfs wedstrijden gehouden.

Ik houd van meidoorns. Ik denk omdat ze zo robuust zijn, zo sterk, zo stekelig ook. Misschien wil ik wel een meidoorn zijn. Ze bloeien met fijne witte of roze bloemetjes die niet persé heel parfummig ruiken en in de herfst krijgen ze prachtige rode vruchtjes. Meidoorns laten zich gemakkelijk kweken. In mijn stadstuintje staan er ondertussen heel wat, sommigen werden een boom andere knipte ik op amateuristische wijze bij tot een soort van heg. Waardoor ze zelden bloeiden. Tot ik op internet, als bij toeval, heggenvlechten ontdekte. Een maand geleden volgde ik een workshop in een natuurgebied bij Deventer.

Die workshop was een feestje! Op een zonnige maar -door de wind- ijzige zaterdag stond ik in een wit uitgeslagen weide die aan één kant was omzoomd door boompjes met lange sprieten. Het geheel zag er slordig uit, maar aan het eind van de dag niet meer. Alsof ze naar een knappe kapper waren geweest. We waren de hele dag in touw met hakken en zagen en buigen en vlechten. Het was een heel gezellige, vrolijke groep mensen. De ervaren meestervlechters van de heggenvlechtvereniging hielpen de jonggezellen van harte en er werd veel gelachen. Van de kou hadden we snel totaal geen last meer. Wel van de stekels van de meidoorns, ook al droegen we dubbele handschoenen waarvan de buitenste dikke leren lashandschoenen. En een beschermbril.
Aan het einde van de dag had ik een goed idee van heggenvlechten, al weet ik nu ook dat er vele manieren en stijlen zijn. Ik kocht er een boek over.

Dezelfde dag nog heb ik me opgegeven voor de heggenvlechtbrigade, zodat ik een paar keer per jaar ergens kan helpen om een verwaarloosde afscheidingsheg weer ’teckelproof’ te maken. Voor vogels en andere kleinere dieren zijn het prachtige, veilige plekken om een nest in te bouwen.

Zin om ook een oud ambacht te leren waarmee je de omgeving mooier maakt en de biodiversiteit helpt? En waarbij je heerlijk een dag in een mooi gebied met je handen werkt? Kijk hier: