Het jonge roodborstje

zo schattig zorgeloos en vrij
nog niet geheel op kleur dus bruin
piept hij zelfstandig door de tuin
met ouders in de struik dichtbij
bolt zijn borstje net zo trots
als die van zijn stoere pa
trekt hij net zo vaardig als mamá
met één oog gericht op mij
sappige wormpjes uit de grond
tot plots valse noten schallen
het hele bos schrikt woedend op
een jonge hongerige gaai
komt krijsend naar beneden vallen
ook ik panikeer en sis en klap
de gaai draait om
mijn hart hamert hevig na
pfffff dat scheelde maar een haar
bruinborstje pikt onverstoord
alsof het gevaar niet bestond
met één oog gericht op mij
kostelijke wormpjes uit de grond
zo schattig zorgeloos en vrij